Hoffa kırığı, femur kondilinin koronal düzleminde meydana gelen bir kırıktır. İlk olarak 1869'da Friedrich Busch tarafından tanımlanmış ve 1904'te Albert Hoffa tarafından tekrar rapor edilmiş ve onun adıyla anılmıştır. Kırıklar genellikle yatay düzlemde meydana gelirken, Hoffa kırıkları koronal düzlemde meydana gelir ve çok nadirdir, bu nedenle ilk klinik ve radyolojik tanı sırasında sıklıkla gözden kaçırılır.
Hoffa kırığı ne zaman oluşur?
Hoffa kırıkları, dizdeki femoral kondile gelen kesme kuvvetinden kaynaklanır. Yüksek enerjili yaralanmalar genellikle distal femurun interkondiler ve suprakondiler kırıklarına neden olur. En yaygın mekanizmalar arasında motorlu araç kazaları ve yüksekten düşmeler yer alır. Lewis ve ark. ilgili yaralanmalara sahip hastaların çoğunun, diz 90° bükülü halde motosiklet sürerken lateral femoral kondile gelen doğrudan darbe kuvvetinden kaynaklandığını belirtmiştir.
Hoffa kırığının klinik belirtileri nelerdir?
Tek bir Hoffa kırığının başlıca belirtileri dizde sıvı birikimi ve eklem içi kanama, şişlik ve hafif genu varum veya valgus ve instabilitedir. İnterkondiler ve suprakondiler kırıkların aksine, Hoffa kırıkları çoğunlukla görüntüleme çalışmaları sırasında tesadüfen keşfedilir. Çoğu Hoffa kırığı yüksek enerjili yaralanmalardan kaynaklandığı için, kalça, pelvis, femur, patella, tibia, diz bağları ve popliteal damarlara yönelik kombine yaralanmalar dışlanmalıdır.
Hoffa kırığından şüphelenildiğinde, tanıyı atlamamak için röntgen nasıl çekilmelidir?
Standart ön-arka ve yan röntgen filmleri rutin olarak çekilir ve gerektiğinde dizin oblik görüntüleri alınır. Kırık önemli ölçüde yer değiştirmemişse, röntgen filmlerinde tespit edilmesi genellikle zordur. Yan görünümde, ilgili kondile bağlı olarak kondiler valgus deformitesi olsun veya olmasın, femoral eklem hattında hafif bir uyumsuzluk bazen görülür. Femur konturuna bağlı olarak, yan görünümde kırık hattında bir süreksizlik veya basamak görülebilir. Bununla birlikte, gerçek bir yan görünümde, femoral kondiller üst üste binmezken, kondiller kısalmış ve yer değiştirmişse üst üste binebilirler. Bu nedenle, normal diz ekleminin yanlış bir görünümü bize yanlış bir izlenim verebilir; bu da oblik görüntülerle gösterilebilir. Bu nedenle, BT incelemesi gereklidir (Şekil 1). Manyetik rezonans görüntüleme (MRG), diz çevresindeki yumuşak dokuları (bağlar veya menisküsler gibi) hasar açısından değerlendirmeye yardımcı olabilir.
Şekil 1'deki BT görüntüsü, hastanın lateral femoral kondilinde Letenneur IIC tipi Hoffa kırığı olduğunu gösterdi.
Hoffa kırıklarının çeşitleri nelerdir?
Hoffa kırıkları, Muller'in sınıflandırmasına göre AO/OTA sınıflandırmasında B3 ve 33.b3.2 tipleri olarak ayrılır. Daha sonra Letenneur ve arkadaşları, kırığı femur kırık hattının femurun arka korteksinden uzaklığına göre üç tipe ayırmıştır.
Şekil 2. Hoffa kırıklarının Letenneur sınıflandırması
Tip I:Kırık hattı, uyluk kemiği şaftının arka korteksine paralel ve onun üzerinde yer almaktadır.
Tip II:Kırık hattından femurun arka kortikal çizgisine olan mesafe, kırık hattından arka kortikal kemiğe olan mesafeye göre IIa, IIb ve IIc alt tiplerine ayrılır. IIa tipi femur şaftının arka korteksine en yakın olanıdır, IIc tipi ise femur şaftının arka korteksinden en uzak olanıdır.
Tip III:Eğik kırık.
Teşhis konulduktan sonra cerrahi plan nasıl oluşturulur?
1. İç Fiksasyon Seçimi Genel olarak açık redüksiyon ve iç fiksasyonun altın standart olduğu düşünülmektedir. Hoffa kırıkları için uygun fiksasyon implantlarının seçimi oldukça sınırlıdır. Kısmen dişli içi boş kompresyon vidaları fiksasyon için idealdir. İmplant seçenekleri arasında 3,5 mm, 4 mm, 4,5 mm ve 6,5 mm kısmen dişli içi boş kompresyon vidaları ve Herbert vidaları bulunur. Gerektiğinde, uygun kaymaz plaklar da kullanılabilir. Jarit, kadavra biyomekanik çalışmalarıyla posteroanterior lag vidalarının anterior-posterior lag vidalarından daha stabil olduğunu bulmuştur. Bununla birlikte, bu bulgunun klinik operasyondaki yol gösterici rolü hala belirsizdir.
2. Cerrahi Teknoloji Hoffa kırığına interkondiler ve suprakondiler kırık eşlik ettiğinde, cerrahi plan ve iç fiksasyon seçimi yukarıdaki duruma göre belirlendiğinden, yeterli dikkat gösterilmelidir. Lateral kondil koronal olarak ayrılmışsa, cerrahi yaklaşım Hoffa kırığına benzer. Bununla birlikte, dinamik kondil vidası kullanmak uygun değildir ve bunun yerine fiksasyon için anatomik plak, kondil destek plağı veya LISS plağı kullanılmalıdır. Medial kondil, lateral insizyon yoluyla fiksasyon edilmesi zordur. Bu durumda, Hoffa kırığını redükte etmek ve fiksasyon etmek için ek bir anteromedial insizyon gereklidir. Her durumda, kondilin anatomik redüksiyonundan sonra tüm büyük kondil kemik parçaları lag vidalarla fiksasyon edilir.
- Cerrahi Yöntem: Hasta, turnike uygulanmış floroskopi yatağında sırtüstü pozisyonda yatırılır. Diz fleksiyon açısının yaklaşık 90°'de tutulması için destek kullanılır. Basit medial Hoffa kırıkları için yazar, medial parapatellar yaklaşımla median insizyon kullanmayı tercih eder. Lateral Hoffa kırıkları için lateral insizyon kullanılır. Bazı doktorlar lateral parapatellar yaklaşımın da makul bir seçenek olduğunu öne sürmektedir. Kırık uçları açığa çıkarıldıktan sonra rutin eksplorasyon yapılır ve ardından kırık uçları küret ile temizlenir. Doğrudan görüş altında, noktasal redüksiyon forsepsi kullanılarak redüksiyon yapılır. Gerekirse, redüksiyon için Kirschner tellerinin "joystick" tekniği kullanılır ve ardından kırık yer değiştirmesini önlemek için redüksiyon ve fiksasyon için Kirschner telleri kullanılır, ancak Kirschner telleri diğer vidaların implantasyonunu engellememelidir (Şekil 3). Stabil fiksasyon ve interfragmenter kompresyon sağlamak için en az iki vida kullanılır. Kırığa dik ve patellofemoral eklemden uzak bir şekilde delme işlemi yapılır. C-kollu floroskopi kullanılarak, arka eklem boşluğuna delme işleminden kaçınılmalıdır. Vidalar, gerektiğinde rondela ile veya rondelasız olarak yerleştirilir. Vidalar, subartiküler kıkırdağı sabitlemek için yeterli uzunlukta ve gömme olarak yerleştirilmelidir. Ameliyat sırasında diz, eşlik eden yaralanmalar, stabilite ve hareket açıklığı açısından incelenir ve yara kapatılmadan önce kapsamlı bir yıkama yapılır.
Şekil 3. Ameliyat sırasında Kirschner telleri kullanılarak bikondiler Hoffa kırıklarının geçici olarak redüksiyonu ve fiksasyonu; kemik parçalarını ayırmak için Kirschner telleri kullanılmıştır.
Yayın tarihi: 12 Mart 2025
