By CAHTıp | SichuanÇin
Düşük minimum sipariş miktarları ve yüksek ürün çeşitliliği arayan alıcılar için, Çok Amaçlı Tedarikçiler, zengin sektör ve hizmet deneyimleri ve ortaya çıkan ürün trendlerine dair güçlü anlayışlarıyla desteklenen, düşük minimum sipariş miktarlı özelleştirme, uçtan uca lojistik çözümleri ve çok kategorili tedarik sunmaktadır.
Ⅰ. Femur kırıklarının dört çeşidi nelerdir?
1. Proksimal femur kırığı
Femur boynu kırığı: Osteoporozlu yaşlı hastalarda sık görülür ve kolayca femur başının iskemi ve nekrozuna yol açabilir.
İntertrokanterik kırık: Kırık hattı, daha iyi kan dolaşımına ve daha yüksek iyileşme oranına sahip olan büyük trokanter ile küçük trokanter arasında yer alır.
Subtrokanterik kırıklar: Küçük trokanterin altında meydana gelir, çoğunlukla yüksek enerjili yaralanmalardan kaynaklanır ve genellikle cerrahi tedavi gerektirir.
2. Femur şaftı kırığı
Kırıklar uyluk kemiğinin orta kısmında meydana gelir ve genellikle doğrudan şiddet (örneğin, trafik kazaları, düşmeler) sonucu oluşur; sıklıkla önemli yer değiştirme ve yumuşak doku hasarıyla birlikte görülür.
3. Distal femur kırığı
Femur suprakondiler kırığı: diz eklemine yakın bir bölgede bulunur, eklem yüzeyini etkileyebilir ve eklem fonksiyonunu geri kazandırmak için anatomik redüksiyon gerektirir.
Femur içi ve femur kondillerinin iç ve dış kısımlarını içeren interfemoral kırıklarda, travmatik artriti önlemek için eklem düzleminin düzgünlüğü değerlendirilmelidir.
II. Femur çivisi ameliyatı sırasında hangi önlemler alınmalıdır?
Ameliyat sonrası dikkat edilmesi gereken başlıca hususlar şunlardır: Birincisi, cerrahi kesi yerindeki kan sızıntısına dikkat edilmeli ve enfeksiyonu önlemek için ameliyat sonrası 24-48 saat boyunca uygun antibiyotikler kullanılmalıdır. Cerrahi kesi düzenli olarak değiştirilmeli ve drenaj 24 saat içinde çıkarılmalıdır. İkincisi, ameliyat sonrası mümkün olan en kısa sürede kalça ve diz eklemi aktiviteleri ve fonksiyonel egzersizler yapılmalıdır. Femur şaft kırıkları için kullanılan intramedüller çiviler, kalça veya diz eklemlerinden geçirilerek çakılması gereken çivileri içerir; bu da eklemlerin etrafındaki yumuşak dokulara belirli ölçüde zarar verebilir ve eklemlerde kan birikmesine neden olabilir. Bu nedenle, eklem yapışıklığı gibi komplikasyonları önlemek ve alt ekstremitelerde derin ven trombozu oluşumunu azaltmak için ameliyat sonrası erken dönemde eklem mobilizasyonu yapılması önerilir. Üçüncüsü, ameliyat sonrası çok erken dönemde ağırlık verilmesi önerilmez ve kırık güdüğünün büyüme ve iyileşmesini anlamak için düzenli olarak röntgen filmlerinin incelenmesi ve ilaçlarla kırık iyileşmesinin uygun şekilde desteklenmesi gereklidir.
III. PFN A ve A2 arasındaki fark nedir?
PFN-A ve A2 tamamen farklı iki kavramdır; ilki femur intertrokanterik kırıklarının tedavisinde kullanılan bir iç fiksasyon cihazıdır (proksimal femur intramedüller çivisi), ikincisi ise AO sınıflandırma sisteminde femur intertrokanterik kırıklarının bir sınıflandırmasıdır.
PFN-A, "Proksimal Femoral Çivi Anti-rotasyon" anlamına gelen, özel bir cerrahi iç fiksasyon cihazıdır. Femur iliği boşluğuna yerleştirilerek kırıkları sabitleyen, anti-rotasyon ve stabil fiksasyon özelliklerine sahip bir intramedüller çivi sistemidir ve esas olarak AO A1, A2, A3 tiplerindeki intertrokanterik femur kırıkları ve yüksek subtrokanterik kırıkların tedavisinde kullanılır.
A2, AO sınıflandırma sisteminde intertrokanterik femur kırıklarının bir tip tanımıdır ve kararsız kırık olarak sınıflandırılır. AO sınıflandırmasına göre, A2 tipi kırıklar, trokanterik bölgeden geçen bir kırık hattı ve çok sayıda kırık bloğu ile birlikte medial korteksin en az iki yerde yırtılmasıyla karakterize edilir. Ayrıca şu alt tiplere ayrılır:
Tip A2.1: Trokanterler arasında ara kırık kütlesi bulunmaktadır.
Tip A2.2: Trokanterler arasında birden fazla ara kırık bloğu bulunmaktadır.
Tip A2.3: Kırık çizgisi küçük trokanterin 1 cm'den daha aşağısına uzanır.
Özetle, PFN-A bir tedavi aracıdır ve A2 kırık tipidir. Klinik olarak, doktorlar hastanın kırığının AO sınıflandırmasına (örneğin A2 tipi) göre uygun iç fiksasyon yöntemini seçerler ve PFN-A, A2 tipi gibi instabil intertrokanterik femur kırıklarının tedavisinde yaygın kullanılan cerrahi yöntemlerden biridir.
Yayın tarihi: 26 Ocak 2026
