Haberler - AÇIK KAPI Posterior Servikal Laminoplasti Prosedürü

ÖNEMLİ NOKTA

1. Tek kutuplu elektrikTrik bıçağı fasyayı keser ve ardından periostun altındaki kası soyar; eklem sinovyal dokusunu korumaya dikkat edilirken, servikal gerilim bandının bütünlüğünü korumak için omurga çıkıntısının kökündeki bağ çıkarılmamalıdır;

2. Dikkat edinKapının genel olarak açılmasının kademeli olarak artırılması için, iki küçük spatula kullanılarak önce bir omur plağının küçük bir kısmı, sonra diğeri ve bu şekilde tekrar tekrar açılarak ideal genişliğe (omurilik kanalı 4 mm genişletilir) kademeli olarak ulaşılabilir; bu sayede oluklu tarafın tamamen kırılması mümkün olan en büyük ölçüde önlenebilir.

3. AçarkenKapıyı tek taraflı olarak açmak, açılış yerinde ligamentum flavumu koparmak venöz pleksustan kanamaya yol açabilir; bu durumda paniklemeyin, kanamayı durdurmak için bipolar elektrokoagülasyon veya jelatin süngerler uygulayabilirsiniz.

Açık kapı yöntemiyle yapılan posterior servikal omurga ameliyatı ilk olarak 1970'lerde Japon bilim insanları tarafından icat edilmiştir. Birçok kez geliştirilmiş olmasına rağmen, temel cerrahi işlem hala aşağı yukarı aynıdır; nispeten daha pratiktir ve benzer tedavi etkisine sahip posterior çift kapı ameliyatına benzer ve omurga cerrahları için klasik servikal omurga ameliyatlarından biridir.

1. AÇIK KAPI Genişletilebilir Servikal Laminoplasti

Bu makale, Miami, Florida'daki Miami Üniversitesi Hastanesi Nörolojik Cerrahi Bölümü'nden olup, uygulanan prosedürün özel seçimi açısından, çoğu hasta için C3'ten C7'ye kadar açık kapı prosedürü tercih edilmiş ve aşağıda açıklandığı gibi, açık kapı bölgesine açık bırakılmış allogreft kaburgalar uygulanmış ve otolog implantlarla desteklenmiştir:

Hasta yüzüstü pozisyona alındı, baş Mayfield baş çerçevesi ile sabitlendi, hastanın omzu bantla aşağı çekilerek ameliyat masasına sabitlendi, lokal infiltrasyon için %1 lidokain ve epinefrin kullanıldı ve ardından fasyaya ulaşmak için deri orta hat boyunca kesildi ve fasyanın kesilmesinden sonra kaslar tek aşamalı elektrocerrahi bıçakla periostun altından soyuldu, eklem sinovyal dokularının korunmasına dikkat edildi ve servikal omurların gerilim bandının bütünlüğünü korumak için sfenoid kök ligamentinin rezeke edilmemesi sağlandı; üst ve alt açıklıklar oluşturuldu. Üst ve alt açıklık aralıkları C2 omur plağının alt kısmına ve T1 omur plağının üst kısmına ulaştı ve C2 omur plağının alt üçte biri ile T1 omur plağının üst üçte biri taşlama matkabı ile çıkarıldı, ardından dura mater'i ortaya çıkarmak için ligamentum flavum 2 mm'lik bir plaka kesici forseps ile temizlendi ve kemik implantasyonu için hazırlık amacıyla spinöz çıkıntının bir kısmı kesici forseps ile kesildi.

Daha sonra, yukarıdaki şekilde gösterildiği gibi, C3-C7 kapı açma işlemi gerçekleştirildi; genel olarak, daha ağır semptomların olduğu taraf kapı açma tarafı, daha hafif semptomların olduğu taraf ise menteşe tarafı olarak kullanıldı; kapı açma veya yuvalama yeri, omur plakası ve eklem çıkıntısının birleşim bölgesindeydi; kapı açma tarafı korteksten iki taraflı olarak, menteşe tarafı ise korteksten tek katmanlı olarak aşındırıldı ve kapı açma işlemi için kibrit başı şeklinde bir taşlama başlığı kullanıldı.

Korteks iki taraftan da aşındırıldıktan sonra, kapının açık tarafı, dural kese net bir şekilde görünene kadar vertebral plak tutucu forseps ile ligamentum flavumdan temizlenmeli, ardından küçük bir spatula kullanılarak "kapı" yaklaşık 8-16 mm kadar açılmalı ve implant bloğu yerleştirilmelidir. Açılan kapının genel boyutunun kademeli olarak artmasına dikkat edilmeli ve iki küçük spatula kullanılarak bir vertebral plak az miktarda açıldıktan sonra diğer plak açılabilir ve işlem tekrarlanarak kapı kademeli olarak ideal genişliğe (kanal 4 mm genişleyene kadar) kadar açılmalıdır. Bu şekilde, yuvaların yan tarafındaki tam kırılmanın mümkün olduğunca önlenmesi sağlanabilir.

Kemik bloğunun yerleştirildiği bölgede, dış fiksasyona gerek kalmadan hafif bir sıkıştırma gerilimi oluşmalıdır ve yazarlar, kemik bloğunun omurilik kanalına düştüğü ve kemiğin son implantasyonunun menteşe tarafındaki spinöz çıkıntıdan çıkarıldığı klinik uygulamalarda çok az komplikasyon gözlemlemişlerdir.

2. AÇIK KAPI Servikal Genişletici Laminoplasti

Güney Kaliforniya Üniversitesi Keck Tıp Merkezi Nöroşirürji Bölümü'nden bu makale, İngilizce kelimelerin sırasındaki değişiklik dışında önceki belgeyle neredeyse aynı başlığa sahip olup, çalışma yöntemi ve felsefesinde yüksek derecede tutarlılık göstermekte ve Amerika Birleşik Devletleri'ndeki cerrahların eğitimindeki tekdüzeliği yansıtmaktadır.

Cerrahi müdahaleler neredeyse tamamen C3-7 seviyelerinde yapıldı, bu sayede omuriliğin posterior yönde yer değiştirmesi kolaylaştırıldı; servikal stabiliteyi sağlamak için sfenoid kök bağları korundu; omuriliğe verilen hasarı en aza indirmek için kapıyı açmak amacıyla kibrit çöpü uçlu frezeleme matkabı kullanıldı; ve kapının açılmasını desteklemek için C3, 5 ve 7 seviyelerine kemik blokları yerleştirildi.

Şekil Notu: A, C2'nin altından T1'in üstüne kadar laminanın açığa çıkarılması. b, Bir tarafta tam osteotomi, diğer tarafta kısmi osteotomi ile lateral oluğun delinmesi. c, Laminanın C3'ten C7'ye tek bir ünite olarak yükseltilmesi. d, Allogreft kemik ara parçasının yerleştirilmesi.

Şekil Notu: C3, C5 ve C7'nin lateral oluklarına delik açıldıktan sonraki ameliyat içi görünüm (A) ve allogreft kaburga ara parçası yerleştirildikten sonraki görünüm (B).

Ancak, allojenik kemiğe (Şekil A) ek olarak, Çin'de daha az yaygın olan polilaktik asit ağından yapılmış bir omurga otogreft kemik grefti de kullanılmaktadır (Şekil BC). Kapı açıklığının genişliği açısından ideal genişlik 10-15 mm olarak kabul edilir ki bu, yukarıdaki 8-16 mm'den biraz farklıdır.

Omurga plağında tek taraflı kapı açma işlemi yapılırken, kapı açma yerinde ligamentum flavumun ısırılması sonucu damardan kanama meydana gelebilir; bu durumda panik yapmayın, kanamayı durdurmak için bipolar elektrokoagülasyon veya jelatin sünger kullanabilirsiniz.

3. Servikal Laminoplasti

Bu makalede, kapı açıklığında kemik bloğunu desteklemenin yanı sıra, kapı açıklığını sabitlemenin diğer yöntemleri de açıklanmıştır; bunlar arasında bağlama teli yöntemi ve mikro plak sabitleme yöntemi yer almaktadır. Mikro plak sabitleme yöntemi günümüzde klinik uygulamada daha yaygın olarak kullanılmakta ve güvenli bir sabitleme sağlamaktadır.