Proksimal femur kırıkları, yüksek enerjili travma sonucu sık görülen klinik yaralanmalardır. Proksimal femurun anatomik özellikleri nedeniyle, kırık hattı genellikle eklem yüzeyine yakın yer alır ve eklem içine uzanabilir, bu da intramedüller çivi fiksasyonu için daha az uygun hale getirir. Sonuç olarak, vakaların önemli bir kısmı hala plak ve vida sistemi kullanılarak fiksasyona dayanmaktadır. Bununla birlikte, eksantrik olarak sabitlenmiş plakların biyomekanik özellikleri, lateral plak fiksasyonunda başarısızlık, iç fiksasyon yırtılması ve vida çıkması gibi komplikasyon riskini artırır. Fiksasyon için medial plak desteğinin kullanımı, etkili olmasına rağmen, artan travma, uzayan ameliyat süresi, ameliyat sonrası enfeksiyon riskinin artması ve hastalar için ek mali yük gibi dezavantajları beraberinde getirir.
Bu hususlar göz önüne alındığında, lateral tek plakların biyomekanik dezavantajları ile hem medial hem de lateral çift plakların kullanımından kaynaklanan cerrahi travma arasında makul bir denge sağlamak amacıyla, yabancı bilim insanları medial tarafta ek perkütan vida fiksasyonu ile lateral plak fiksasyonunu içeren bir teknik benimsemişlerdir. Bu yaklaşım olumlu klinik sonuçlar göstermiştir.
Anestezi uygulandıktan sonra hasta sırtüstü pozisyona getirilir.
Adım 1: Kırık redüksiyonu. Tibia tüberkülüne 2,0 mm'lik bir Kocher iğnesi yerleştirin, uzuv uzunluğunu yeniden ayarlamak için traksiyon uygulayın ve sagital düzlemdeki yer değiştirmeyi düzeltmek için dizlik kullanın.
Adım 2: Yanal çelik plakanın yerleştirilmesi. Traksiyonla temel redüksiyon sağlandıktan sonra, doğrudan distal lateral femura yaklaşın, redüksiyonu korumak için uygun uzunlukta bir kilitli plaka seçin ve kırık redüksiyonunu korumak için kırığın proksimal ve distal uçlarına iki vida yerleştirin. Bu noktada, medial vidaların yerleştirilmesini etkilememek için iki distal vidanın mümkün olduğunca öne yakın yerleştirilmesi önemlidir.
3. Adım: Medial kolon vidalarının yerleştirilmesi. Kırığı lateral çelik plak ile stabilize ettikten sonra, iğne ucu distal femoral bloğun orta veya posterior pozisyonunda olacak şekilde, medial kondilden 2,8 mm'lik vida kılavuzlu bir matkap kullanarak çapraz olarak dışa ve yukarı doğru, karşı kortikal kemiği delerek girin. Floroskopi ile tatmin edici redüksiyon sağlandıktan sonra, 5,0 mm'lik bir matkap kullanarak bir delik açın ve 7,3 mm'lik bir süngerimsi kemik vidası yerleştirin.
Kırık redüksiyonu ve fiksasyon sürecini gösteren diyagram. 74 yaşında bir kadın hastada distal femur eklem içi kırığı (AO 33C1). (A, B) Ameliyat öncesi lateral radyografiler, distal femur kırığının önemli ölçüde yer değiştirdiğini göstermektedir; (C) Kırık redüksiyonundan sonra, proksimal ve distal uçları vidalarla sabitlenmiş bir dış lateral plak yerleştirilir; (D) Medial kılavuz telin tatmin edici konumunu gösteren floroskopi görüntüsü; (E, F) Medial kolon vidasının yerleştirilmesinden sonraki ameliyat sonrası lateral ve anteroposterior radyografiler.
İndirgeme işlemi sırasında aşağıdaki noktaları dikkate almak önemlidir:
(1) Vida ile birlikte kılavuz tel kullanın. Medial kolon vidalarının yerleştirilmesi nispeten kapsamlıdır ve vida olmadan kılavuz tel kullanmak, medial kondilden delme sırasında yüksek bir açıya yol açarak kaymaya yatkın hale getirebilir.
(2) Yanal plakadaki vidalar yanal korteksi etkili bir şekilde kavrarsa ancak etkili çift korteks fiksasyonu sağlanamazsa, vidaların yanal plakanın ön tarafına nüfuz etmesine izin verecek şekilde vida yönünü öne doğru ayarlayın ve tatmin edici çift korteks fiksasyonu sağlayın.
(3) Osteoporozlu hastalar için, medial kolon vidasına bir pul takılması, vidanın kemiğe saplanmasını önleyebilir.
(4) Plakanın distal ucundaki vidalar medial kolon vidalarının yerleştirilmesini engelleyebilir. Medial kolon vidası yerleştirme sırasında vida engeliyle karşılaşılırsa, medial kolon vidalarının yerleştirilmesine öncelik vererek lateral plakanın distal vidalarını geri çekmeyi veya yeniden konumlandırmayı düşünün.
Vaka 2. 76 yaşında kadın hasta, distal femur eklem dışı kırığı. (A, B) Ameliyat öncesi röntgenlerde belirgin yer değiştirme, açısal deformite ve koronal düzlemde kırık yer değiştirmesi görülmektedir; (C, D) Ameliyat sonrası lateral ve anteroposterior röntgenlerde medial kolon vidalarıyla birlikte eksternal lateral plak ile fiksasyon gösterilmektedir; (E, F) Ameliyattan 7 ay sonra çekilen takip röntgenlerinde mükemmel kırık iyileşmesi ve internal fiksasyon yetersizliği belirtisi görülmemektedir.
Vaka 3. 70 yaşında kadın hasta, femoral implant çevresinde periprostetik kırık. (A, B) Total diz artroplastisi sonrası femoral implant çevresinde periprostetik kırığı, eklem dışı kırığı ve stabil protez fiksasyonunu gösteren ameliyat öncesi röntgenler; (C, D) Eklem dışı yaklaşımla medial kolon vidalarıyla birlikte eksternal lateral plak ile fiksasyonu gösteren ameliyat sonrası röntgenler; (E, F) Ameliyattan 6 ay sonra çekilen takip röntgenleri, iç fiksasyonun yerinde kalmasıyla mükemmel kırık iyileşmesini göstermektedir.
Yayın tarihi: 10 Ocak 2024
