Köprücük kemiği kırığı, tüm kırıkların %2,6-4'ünü oluşturan en yaygın kırıklardan biridir. Köprücük kemiğinin orta kısmının anatomik özelliklerinden dolayı, orta kısım kırıkları daha yaygındır ve köprücük kemiği kırıklarının %69'unu oluştururken, köprücük kemiğinin yan ve medial uçlarının kırıkları sırasıyla %28 ve %3 oranındadır.
Omuz travması veya üst ekstremite ağırlık taşıma yaralanmalarından kaynaklanan kuvvet iletimi sonucu oluşan orta şaft klavikula kırıklarının aksine, nispeten nadir görülen bir kırık türü olan klavikula medial uç kırıkları genellikle çoklu yaralanmalarla ilişkilidir. Geçmişte, klavikula medial uç kırıklarının tedavi yaklaşımı genellikle konservatif olmuştur. Bununla birlikte, çalışmalar medial uçta yer değiştirmiş kırıkları olan hastaların %14'ünde semptomatik kaynamama görülebileceğini göstermiştir. Bu nedenle, son yıllarda giderek daha fazla bilim insanı, sternoklaviküler eklemi içeren medial uç kırıklarının cerrahi tedavisine yönelmiştir. Ancak, medial klavikula parçaları genellikle küçüktür ve plak ve vidalarla fiksasyonda sınırlamalar vardır. Lokal stres konsantrasyonu, kırığı etkili bir şekilde stabilize etme ve fiksasyon başarısızlığını önleme açısından ortopedik cerrahlar için zorlu bir sorun olmaya devam etmektedir.
I. Distal Klavikula LCP İnversiyonu
Köprücük kemiğinin distal ucu, proksimal ucuyla benzer anatomik yapılara sahiptir ve her ikisi de geniş bir tabana sahiptir. Köprücük kemiği kilitleme kompresyon plağının (LCP) distal ucu, distal parçanın etkili bir şekilde sabitlenmesini sağlayan çok sayıda kilitleme vidası deliğiyle donatılmıştır.
İki kemik arasındaki yapısal benzerliği göz önünde bulunduran bazı araştırmacılar, köprücük kemiğinin distal ucuna 180° açıyla yatay olarak bir çelik plaka yerleştirmişlerdir. Ayrıca, köprücük kemiğinin distal ucunu stabilize etmek için başlangıçta kullanılan parçayı kısaltmışlar ve iç implantın şekillendirmeye gerek kalmadan tam olarak oturduğunu tespit etmişlerdir.
Köprücük kemiğinin distal ucunu ters çevrilmiş bir pozisyona yerleştirmenin ve medial taraftan bir kemik plakasıyla sabitlemenin tatmin edici bir uyum sağladığı bulunmuştur.
Sağ köprücük kemiğinin iç ucunda kırık bulunan 40 yaşında bir erkek hastada, ters çevrilmiş distal köprücük kemiği çelik plakası kullanıldı. Ameliyattan 12 ay sonra yapılan takip muayenesinde iyileşmenin iyi olduğu görüldü.
Ters çevrilmiş distal klavikula kilitleme kompresyon plakası (LCP), klinik uygulamada yaygın olarak kullanılan bir iç fiksasyon yöntemidir. Bu yöntemin avantajı, medial kemik parçasının birden fazla vida ile tutulması ve daha güvenli bir fiksasyon sağlamasıdır. Bununla birlikte, bu fiksasyon tekniği, optimum sonuçlar için yeterince büyük bir medial kemik parçası gerektirir. Kemik parçası küçükse veya eklem içi parçalanma varsa, fiksasyon etkinliği tehlikeye girebilir.
II. Çift Plakalı Dikey Sabitleme Tekniği
Çift plak tekniği, distal humerus kırıkları, radius ve ulna parçalı kırıkları gibi karmaşık parçalı kırıklar için yaygın olarak kullanılan bir yöntemdir. Tek düzlemde etkili fiksasyon sağlanamadığında, dikey fiksasyon için çift kilitli çelik plaklar kullanılır ve çift düzlemde stabil bir yapı oluşturulur. Biyomekanik olarak, çift plak fiksasyonu, tek plak fiksasyonuna göre mekanik avantajlar sunar.
Üst sabitleme plakası
Alt sabitleme plakası ve çift plaka konfigürasyonunun dört kombinasyonu
Yayın tarihi: 12 Haz-2023
