Blokaj vidaları, özellikle uzun intramedüller çivilerin fiksasyonunda olmak üzere, klinik uygulamada yaygın olarak kullanılmaktadır.
Özetle, sabitleme vidalarının işlevleri iki yönlüdür: birincisi, redüksiyon sağlamak; ikincisi ise iç fiksasyon stabilitesini artırmaktır.
Redüksiyon açısından, bloke edici vidanın "bloklama" etkisi, iç fiksasyonun orijinal yönünü değiştirmek, istenen redüksiyonu sağlamak ve hizalamayı düzeltmek için kullanılır. Bu bağlamda, bloke edici vida, iç fiksasyonun istenmediği "yer" konumuna, yani "yerleştirilmemesi gereken" yere yerleştirilmelidir. Tibia ve femur örneklerini ele alırsak:
Tibia için: Kılavuz tel yerleştirildikten sonra, medüller kanalın orta çizgisinden sapacak şekilde tibial şaftın arka korteksine yerleştirilir. 'İstenmeyen' yönde, özellikle metafizin arka tarafında, teli medüller kanal boyunca ileriye doğru yönlendirmek için bir bloke edici vida yerleştirilir."
Femur: Aşağıdaki resimde, kırık uçları dışa doğru açılanmış bir retrograd femur çivisi gösterilmektedir. İntramedüller çivi, medüller kanalın iç tarafına doğru konumlandırılmıştır. Bu nedenle, intramedüller çivinin pozisyonunda değişiklik sağlamak için iç tarafa bir bloklama vidası yerleştirilir.
Stabiliteyi artırma açısından, blokaj vidaları başlangıçta tibial şaft kırıklarının uçlarındaki kısa kırıkların stabilitesini güçlendirmek için kullanılmıştır. Aşağıdaki femoral interkondiler ve suprakondiler kırık örneğinde gösterildiği gibi, iç ve dış taraflardaki vidaların blokaj etkisiyle intramedüller çivilerin hareketini engelleyerek, kırık uçlarının stabilitesi güçlendirilebilir. Bu, intramedüller çivinin ve uzak kemik parçalarının sallanma hareketini önlemeye yardımcı olur.
Benzer şekilde, intramedüller çivilerle tibial kırıkların fiksasyonunda, kırık uçlarının stabilitesini artırmak için bloklama vidaları da kullanılabilir.
Yayın tarihi: 02 Şubat 2024
